Omegna

Inmiddels alweer bijna 2 jaar geleden stapte ik alleen in de trein om 3 weken rond te reizen in Italië. Dit was mijn eerste solo trip en dus begon ik mijn reis met knikkende knieën. De eerste locatie was Omegna, dit was prima te doen vanuit Nederland waardoor ik niet te laat zou aankomen en ligt bij een prachtige meer. Perfect dus om de reis te beginnen.

Ik wist van tevoren dat er niet veel te beleven zou zijn, dus had ik er niet echt een verwachting bij. Even een paar dagen bijkomen van de reis en dan weer verder. Ook was er 2 dagen slecht weer voorspeld. Niet echt ideaal zou je denken...

Dat er niet veel te beleven is, dat kan ik wel beamen en toch is het een plek waar ik zo graag weer terug zou willen en waar ik Cris echt nog een keer mee naartoe wil nemen. Waarom? It's all in the details!

Bij mijn 'b&b' aangekomen werd ik gelijk onwijs hartelijk ontvangen. Het was een klein kamertje in iemand haar huis, maar alles wat je nodig had was er. De vrouw was onwijs vriendelijk en zij was niet de enige. Ik heb op deze plek alleen maar lieve mensen ontmoet. Je merkt echt dat deze plek nog niet ontdekt is door toeristen. Het grootste gedeelte spreekt geen woord Engels en dus was ik eigenlijk de attractie van het dorp op dat moment. Iedereen wilde mij dus maar al te graag van alles vertellen over Omegna en deden dit zo rustig mogelijk, zodat ik het grotendeels kon volgen. Italianen zijn sowieso al hele gastvrije mensen en vertellen graag vol trots over hun dorp, maar ik denk dat ik wel kan zeggen dat Omegna qua gastvrijheid op nummer 1 staat! Superfijn dus ook om hier mijn solotrip te beginnen, het gaf mij gelijk een goed gevoel.

Naast de gastvrijheid heb ik daar een paar keer heerlijk gegeten en dat voor een niet toeristische prijs. Ik heb genoten van de markt en kunnen genieten van prachtige wandelingen naast het meer. Ben je dus toe aan rust en juist even weg van toerisme, dan is Omegna de plek waar je wezen moet!

De eerste dag was het niet erg lekker weer, dus tussen de buien door even het dorp verkend. Hier ben je redelijk snel mee klaar want heel groot is het niet. Ondanks het slechte weer had het ook wel iets mysterieus, de mist die over het meer hing en het golvende water. Dichtbij het meer een plekje gevonden bij Pomodoro, hier genoten van Tagliatelle con funghi, heerlijk! Hier zat ik ook tussen de Italianen en het was een gezellig druk restaurantje. De rest van de dag in de b&b gebleven vanwege het slechte weer en in de avond genoten van een pizza bij Punti di Vista. Niet heel bijzonder, maar wel gewoon een lekkere pizza.

De tweede dag wilde ik mijn wandeling beginnen, onderweg stonden er al wat borden met pas op, gevaarlijk etc... Nu kunnen Italianen soms een beetje overdrijven, dus ik vervolgde mijn weg. Eenmaal in het bos waren dit soort seinen er weer en zag ik wat rotsblokken waar ik over moest klimmen. Toen er ook een hond kwam aangelopen en mij nogal geschokt aankeek en even heen en weer liep (alsof hij mij wilde ophalen), dacht ik dat dit pad misschien toch niet zo'n goed idee was en keerde ik weer terug. Onderaan de berg ontmoete ik een man die vertelde dat dit pad prima te doen was en hij hier al liep sinds kinds af aan. Dus toch paniek om niks, maar om nou weer die berg op te lopen vond ik te veel van het goede. Uiteindelijk toch wel spijt dat ik deze wandeling niet gemaakt heb, dus als je in Omegna bent, laat je niet afschrikken, maar eindig je hike naar Mastrolino.

Een andere reden waarom ik niet weer terug de berg op wilde, het was al bijna lunchtijd. In Omegna is er dan ook tussen lunchtijd en 16.00 niks open aan supermarkten etc, dus moet je wel op tijd zijn hiervoor. In dit geval maar doorgelopen een andere berg op. Dit was richting het kattendorp. Top, dan kan ik lunchen en daarna verder de berg op naar het kattendorp. Ik kwam terecht bij een restaurant (Circolo Operaio Oberdan) waar ze een standaard 2 gangen hadden en het had de looks van een restaurant waar Cris zijn vader ons naartoe zou kunnen brengen. Ik wist dus dat ik goed zat en dit werd bevestigd toen een nonna even uit de keuken wandelde. Vanaf mijn tafeltje had ik een prachtig uitzicht op het meer. Het eten was ook heerlijk en dus helemaal voldaan sloot ik deze lunch af (voor 12 euro). Toen sloeg het weer alleen volledig om en het was nog een uur lopen naar de b&b. De bus rijdt daar zo'n 4x per dag dus dat duurde nog even en Cris probeerde een taxi te regelen met de dames van het restaurant, maar ook die zou na 1,5 uur kunnen komen. Dan toch maar tanden op elkaar en lopend terug. Wel kreeg ik van de dames een paraplu mee die één van de gasten had laten liggen (ook weer zo lief!). Ik ben zowat rennend de berg afgegaan en binnen 45 minuten was ik terug in de b&b. Ook geen kattendorp gezien dus deze dag, erg jammer, maar zeker iets waar ik nog eens naartoe wil gaan!

De rest van de dag dus even geluierd en toen de regen wat weggetrokken was, was het alweer tijd voor het avondeten! Hier echt een topervaring gehad! Ik ging eten bij Quattromani een iets luxer restaurant. Ik werd gelijk onwijs welkom ontvangen door de gastvrouw. Zij runde dit restaurant samen met haar vriend die de chef was en dus kreeg ik de chefs table! Zij sprak goed Engels en gaf veel tips over hoe mijn reis in te gaan. Ze waren onwijs lief en het eten, Mamma mia! Ik begon met rauwe garnalen, burrata en pistache. Ik was destijds nog niet zo'n vis kenner, dus ik wist niet eens dat je deze rauw kon eten. Doordat het rauwe garnalen waren, paste de burrata er perfect bij, dit maakte het gehele gerecht onwijs fris! Hierna had ik huisgemaakte pasta met een notensaus, ook hierin proefde je de passie van dit koppel. Echt een dikke aanrader en ik hoop nog steeds Cris een keer hier naartoe te kunnen nemen.

De volgende en laatste dag een drukke planning. In de ochtend was er markt dus daar kon ik even een lunch scoren om later op de dag in het zonnetje op te eten. De zon scheen deze dag dus ook flink en dat gaf een prachtig uitzicht op het meer en de bergen eromheen. Toen was het tijd om met de trein naar San Giulio te gaan, dit scheen een erg mooi dorp te zijn. Dat was het ook zeker, maar erg klein. Na een uurtje had ik het dus wel gezien, maar de trein reed enkele keren per dag en ook de boot ging een keer in de ochtend en in de avond. Je kunt je voorstellen dat ik hier dus wat verveeld was en laten we het erop houden dat ik een vrij lange aperitivo daar heb gehad ;). Wel was de terugweg met de boot echt prachtig en daar heb ik onwijs van genoten! Toch raad ik aan om met de auto langs het meer te toeren, zodat je geen rekening hoeft te houden met de tijden en je je meer kunt bewegen langs de verschillende dorpen. Nogmaals San Giulio was echt heel mooi, maar je hoeft daar gewoon echt geen 5 uur te spenderen. In de avond had ik een restaurant geboekt die uitzicht gaf over het meer. Ook weer iets luxer en dus een prachtige locatie. Ik keek hier onwijs naar uit, maar jeetje wat viel dit tegen. Ondanks het weinige toerisme, toch nog in een turist trap gestapt. Ondanks dat dit restaurant er dus heel uitnodigend uitziet, trap er niet in. Het mooie is dat ik op dit moment de naam van het restaurant aan het terugzoeken ben op Google (Canottieri) en het denk ik volledig gesloten is. Was ik dus waarschijnlijk niet de enige met deze mening.

Al met al is Omegna dus fantastisch vanwege het mooie gebied en de vriendelijke mensen! Wel is het goed om hier met de auto heen te gaan, omdat er onwijs veel leuke plekken omheen zijn. Ook als het weer wat minder is, is het prettig om de auto te hebben. Mocht je geen auto hebben, dan vermaak je je hier alsnog prima, maar dan zou ik niet langer dan 3 nachten daar verblijven.

Hoe vond jij Omegna?!